استاد فربُد یداللهی در شهریور 1346 در تهران متولد شد. آقای یداللهی این شانس را داشته که در خانواده‌ای هنرمند به دنیا بیاید و خیلی زود از محضر اساتیدی چون محمد اسماعیلی و بهمن رجبی بهره‌مند شود ایشان از نوازندگان پُرکار دهه‌ی گذشته بوده است. ساز تخصصی‌اش تنبک است در تنبک نوازی معاصر فلسفه جدیدی را بر اساس استفاده از دو نیم‌کُره‌ی مغز مطرح کرده که در نوازندگی و نوشتار این ساز کُوبه‌ای تحولات چشمگیری به وحود آورده است. آقای یداللهی دو کتاب در زمینه‌ی تنبک و یک کتاب آموزشی مربوط به ساز اُدو (کوزه) تألیف نموده است. آلبومی صوتی نیز به نام گفتگوی چپ و راست که شامل تک‌نوازی‌های تنبک ایشان و دونوازی تنبک با استاد بهمن رجبی است منتشر کرده است. آقای یداللهی برای اولین بار در ایران ساز اُدو را طراحی و ساخته است. برای شناساندن اُدو با اجرای کنسرت‌های پژوهشی متعدد در دانشگاه‌ها و مراکز علمی فعالیت‌های چشم‌گیری داشته است. در ضمن ایشان بنیان‌گذار متد آموزشی نوینی برای ساز ادو می‌باشد. شیوه‌ی نواختن فربُد یداللهی مخصوص خودش است و ترکیبی از تکنیک‌های ابداعی توأم با شیوه‌ی نوازندگی ساز تابلا است.

ریز تریل، ریز تریل دوبل، ریز روایتی، ریز هفدهم و... از تکنیک‌های ابداعی اوست. از دیگر کارهایی که برای احیای ادو انجام داده‌اند اضافه کردن پوست به شکلی خاص به این ساز بوده و همین‌طور طراحی و ساختِ سازی جدید به نام فرودُ که از دو اُدوی متصل به هم تشکیل شده وی هم اکنون در حال تدریس ریتم و مفاهیم آن در دانشگاه‌ها و مراکز دیگر آموزشی است.

 

نوازندگی اُدو، فربد یداللهی: